Sneeuw en kerst foto's.

Ho, Ho, Ho! Wie plundert daar de koelkast?
Er gebeuren geheimzinnige dingen hier in Villa Stip! Daarom vandaag een fotoblogje...

Onze verzameling sneeuwbolletjes.

De kerstboom (die ik op de een of andere reden niet recht krijg).

De kandelaar (mama's hoekje)

Zó zag het er hier vanochtend uit om een uur of zes...

En hier is het half zeven, ik had net de fietsen buiten gezet (al moesten de kinderen eigenlijk gewoon strompelen door de sneeuw met de fiets aan de hand... ze waren zelfs om twee uur al vrij omdat de bussen niet meer reden).

De voorkant van Villa Stip.

De achtertuin..

En dit is wat er áchter ons huis te zien is; een slootje, een parkje en een snoezig bruggetje...

Vogeltjes.

Afgelopen weekeind was er hier een wintershopping avond (in goed nederlands..). En wat zagen wij op een kraampje liggen, dochterlief en ik? Een super snoezig uiltje, ongeveer 5 of 6 centimeter hoog en gehaakt van katoen. Hmmm.... Dus mama lieveheersbeest toog aan het werk en dít is het resultaat. Er moet nog een koortje aan om er een sleutel hanger van te maken, dan is het klaar. Snoezig he?

Deze suprise heeft onze lieveheersbeestjes-zoon-van-10 gemaakt voor op school. Het lijkt onschuldig, maar aan de achterkant moest er in de rug van Sponge Bob gegraaid worden, naar een aanwijzing...en daar zat heerlijke neppoep in (ontbijtkoeksmurrie met wat water...brr!)! Groot succes! Ik ben bang dat deze klas volgend jaar meer 'vieze' suprises zal maken...

En dan hier nog even een zebravinkjes update. Ja, ze zijn gewoon net zo groot als paps en mams! En dat duurde al met al maar twee weken, super om dit zo in de kamer te kunnen volgen...

We kunnen nog niet zien welke er jongens of meisjes zijn (mannetjes of popjes zeggen de deskundigen), pas na drie maanden schijnen de vogeltjes in de rui te gaan om het volwassenen verenkleedje te krijgen. Maar je kunt een beetje de wangvlek zien bij twee van de vijf jonkies. Ik vermoed dus dat er drie jongens en twee meisjes in het nestje zitten. Inmiddels is de familie verhuist naar een veel grotere kooi en staan ze niet meer hoog op de kast. Nu kunnen we het ook veel beter volgen. Soms gaan ze allemaal piepen (het lijken wel van die piepbeestjes die kindertjes in de box hebben!) en dan worden ze nog gevoerd. Ook kunnen ze al zelfstandig eten, maar voeren heeft de voorkeur. Moeder heeft inmiddels een kaal kopje want de kinderen gaan met de bovenkant van hun snaveltje over haar kopje als ze gevoerd worden. Maar dat begint alweer een beetje aan te groeien. Op een gegeven moment begint pa of moe te piepen en dan is het klaar met voederen. Het geinige is dat ze ook allemaal een ander stemmetje hebben en andere riedeltjes piepen...

En dan heb ik deze vogeltjes nog gehaakt. (ben wel weer veel aan het haken de laatste tijd!). Nee, ook niet zelf bedacht, maar ik zag ze op de kleurrijke haakblog van Attic24; http://attic24.typepad.com/weblog/2009/10/birdie-decoration-pattern.hmtl . Neem daar maar eens een kijkje! Er staan heel leuke dingen op...

Deze kleinste hangt inmiddels aan mijn sleutel ring...

En deze is een stuk groter. Ik bedacht dat er wel lavendel in kon, maar toen had ik hem al dichtgemaakt...

En hier het vrolijke duo nog even.

Iedereen heel erg bedankt voor het medeleven met de kiespijn problemen! Ik ben er nu van verlost hoor! Er moeten nog twee kiezen uitgetrokken worden, maar dat is pas aan bod in januari. Volgend jaar dus pas! (hmmm....) En eerlijk gezegd vind ik trekken niet zo erg als boren, het doet mij gewoon minder pijn.

In de volgende blog zal ik eens even de kersthoekjes en versierde boom van Villa Stip laten zien, tot dan!

Groetjes Mama Lieveheersbeestje.

Eerst het zuur...dan het zoet!

Het is lang geleden dat ik weer eens lekker kon bloggen. Eerst begaf de computer het, het scherm werd ineens zwart en dat was dat... Tja, dan kun je zelf dus niets meer. Gelukkig hebben we daar 'een mannetje' voor, maar die had het erg druk en het duurde een hele tijd voordat we weer gewoon konden computeren. Gelukkig staan ook alle foto's er sinds vanavond weer op, die waren op de één of andere wonderbaarlijke manier opgeslokt in het zwarte gat van de harde schijf...je snapt wel dat de binnenwereld van de computer abracadabra is voor ons...

Maar ongeluk komt nooit alleen, dus kreeg mama lieveheersbeestje ook nog even kiespijn. Het begon met het bijboren van een grote vulling vorige week dinsdag. Op zich niets bijzonders want het kunst en vliegwerk gebit van mams is altijd 'on the move' zullen we maar zeggen. Maar oh, wat ging mijn kaakgewricht ineens pijn doen! En toen ook nog mijn oor en onderkaak terwijl ik boven geboord was... Ik weer terug op vrijdag. Volgens de tandarts had ik tijdens de behandeling mijn mond misschien wel te ver en te lang open gelaten...jaja... Toen kwam zaterdag. Mijn hele gehemelte was dik en rood en alles deed superpijn...ook die kies, maar alleen als ik er op beet, dus nog niet van die scheuten. Ik hoopte dat ik het weekeind doorkon komen met pijnstillers, maar ik eindigde op zondag bij een noodtandarts, drie dorpen verderop (waarom is er geen noodtandarts in een stad met 37000 inwoners vraag ik mij nu af???). Deze heeft mij uiteindelijk verlost van de inmiddels fiks ontstoken kies. Wat een opluchting!! Nu voel ik nog steeds wat pijn omdat de zwelling nog niet weg is, maar het word steeds beter en ik ben helemaal weer mijzelf. Wat een geluk dat er mensen zijn die nog tandarts willen worden!!! (ik moet er zelf niet aan denken...) Afijn, nu er dus boven nog maar twee kiezen zitten en deze ook nog eens voor 90% amalgaan zijn, denk ik er over om deze ook maar weg te laten halen en dan maar te gaan voor allemaal neppers. Tenslotte zitten de tanden er allemaal nog wel (je ziet de gaten ook niet, maar je kan zo niet echt eten natuurlijk), en had ik al een soort kapstokje met twee kiezen. Tsja...je wordt toch ouder mama....(snik)...

Maar genoeg narigheid!

Gisteren werd ik superverrast met een heerlijk paar gebreide sokken van mijn lieve penvriendin uit Finland! Lekker blitse kleuren en ze zitten heerlijk warm.

Ik vind het zo lief dat ze zoveel werk voor mij heeft verricht. Ook een mooie dvd over Finland en lekkere finse schocolade zaten er nog bij. Wat een verwennerij!

Toen ging vanmiddag weer de bel. Je kent het wel; kom je net de achterdeur binnen als je uit het zwembad komt waarna je de zwemmer hebt afgeleverd bij de judo les, vind je een mannetje van de woningstichting die een nieuw slotje en klink in de woonkamerdeur maakt en overal houtsnippers en modder verspreid, zitten de andere kinderen te popelen om van alles te vragen en te vertellen...gaat de bel!

De bezorger van TNT. Met een Pakketje!!! Begint de beste man doodleuk te vertellen dat hij papa lieveheersbeestje in de woonkamer ziet bellen (waarschijnlijk hoorde hij hem op straat al, want hier zijn de dunste ramen ooit gemaakt in de woonkamer gemonteerd - 1963). En dat hij lang voor hem gewerkt heeft en wat zijn naam is en dat wij hem de groeten moeten doen...bijna vergat hij het pakje af te geven!

Het was een pakje uit Oostenrijk van Julianne http://juliannchen.blogspot.com/ ! Wat een heerlijke verrassing!!! Helemaal supermooi en deze prachtige sjaal zit ook nog eens heerlijk.

Hier zie het patroon van dichtbij;

Wat heerlijk om zo verwend te worden...door iemand die je alleen maar via de computer kent notabene! Dank je wel lieve Julianne!!! Ook nog een mooi kerststerretje en een super schattig kersttasje waren ingepakt en die vond ik ook heel mooi.

Hé, daar word je hart weer helemaal warm van....

Groetjes van mama lieveheersbeestje.

Haken en zebravinkjes.

Oh, dit gaat een lange foto-blogpost worden hoor! Alle slingers heb ik weer opgeborgen en met de laatste kruimels heeft de stofzuiger korte metten gemaakt. Het was een heerlijke, rommelige en feestelijke week met veel visite, kadootjes en kaartjes. (die hangen er nog hoor, tot de kerstkaartjes komen) Ik wil iedereen die ons felicitaties heeft 'gestuurd' via dit blog ook heel hartelijk bedanken, erg lief! Nu moeten we weer wachten tot het jongste lieveheersbeestje jarig wordt, dat zal half januari zijn..

Maar ik heb niet stilgezeten hoor! De nieuwe afghan of deken is ook klaar, hoera! Op het laatst heb ik er geen zin meer in en dan wegen de loodjes zo zwaar...

Ik heb deze afghan gemaakt als een 'granny' blok, maar dan heel groot, en dat ging lekker snel! Het is ook lekker warm, ik heb gewoon de acryl van Wibra gebruikt. (Ruim drie bollen van elke kleur, dus maar acht euro!) Uit ervaring weet ik dat deze acryl goed blijft in de wasmachine en dat is wel nodig met zo'n bank-dekentje. Het is nu de vierde die ik gemaakt heb en drie daarvan hebben we thuis veelvuldig in gebruik; lekker bij het hangen op de bank!

Maar omdat mama lieveheersbeestje het ook koud had achter de computer (je zit dan zo stil..), is deze speciaal voor mij!

Het randje heb ik afgewerkt met een soort lussig iets, lekker romantisch...

En dan nu de update van de zebravinken familie die hier woont!

Hier begon het mee, negen eitjes. Er gingen er twee kapot (zo lagen ze op de bodem van de kooi) en er zijn er twee niet uitgekomen, maar vijf wel en dus hebben we vijf lief-van-lelijkheid jonge vogeltjes. Volgens de kinderen zijn het echte 'aliens', en inderdaad, ET heeft er wel goed naar gekeken...

Deze foto is gemaakt op maandag 16 november, nu dus één week geleden. Zie je die bekjes? Vergroot de foto maar eens (er op klikken). Er zit een soort spikkeltjes patroontje op hun tongetjes en gehemelte, zou dit zijn om de ouders te wijzen op het juiste punt?? Het viel op dat alleen papa zebravink de babies voerde, moeder wist niet goed wat ze er nu mee aan moest.

Maar gelukkig is het kwartje nu gevallen en voert mams net zo fanatiek. Dit is het beeld vandaag, maandag 23 november. Ze zijn dus nu 8 dagen oud.

Aan de zijkanten van de koppies zie je de krop zitten, het lijken wel blazen vol voer. Er zijn zo te zien drie donkere vogeltjes en twee lichtere. Nu de veertjes gaan groeien is het zichtbaar. Eén vogeltje is veel groter dan de club en één is veel kleiner, ik vermoed dat die grootste gewoon een dag eerder is geboren en de kleinste als laatste. (Omdat de vogels op een kast staan en ik ze niet wilde storen bij het broeden, heb ik niet iedere dag in het nestje gekeken.) Ze maken ook al een heleboel lawaai bij het voederen, echt met de dag harder. En ik zag vanmorgen het dikste vogeltje even zijn oogjes openen, heel kleine spleetjes... En als alles goed gaat, gaan ze na twee weken de wereld buiten het nest ontdekken...ik zit klaar met de camera hoor!

Groetjes mama lieveheersbeestje.

Feest in Villa Stip!

Het is stil op het blog van de lieveheersbeestjes, maar in Villa Stip zelf...is het superdruk! Wij vieren deze week DRIE verjaardagen!

Afgelopen zondag was het oudste lieveheersbeestmeisje jarig, zij werd alweer 16...

Wel gek hoor, dat kleine mensje dat je in je armen kreeg en waarvan je zo verbaast was dat het nu écht helemaal van jou was, is gewoon net zo groot als jijzelf.. (Zoals jullie merken word ik altijd een beetje sentimenteel van verjaardagen!). Gelukkig was het een super leuk feestje en vanavond heb ik de tafel klaargemaakt met versieringen, kadootjes en een pinjata voor jarige nr. twee; onze oudste zoon die alweer 13 jaar wordt morgen!

Hij moet nog wel tot drie uur naar school, maar dan is het ook echt feest hoor!

(deze leuke foto is trouwens niet van mij, maar ik vond het zo leuk..)

En na morgen gaan we ons opmaken voor het allerlaatste feest van deze week; aanstaande zaterdag is onze tweede zoon jarig. Hij wordt 10 jaar! Hij kan er nu al niet van slapen....zo spannend is het. De jongsten krijgen ook altijd nog een kadootjes speurtocht door het hele huis en dat is ook zo leuk, echt een traditie.

Het allerkleinst manneke is pas half januari jarig, en dat is nog heel ver weg, maar gelukkig krijgen de niet-jarigen altijd een piepklein kadootje naast hun bord zodat ze allemaal meedelen in de pakjes pret.

Herinneren jullie je deze afghan (dekentje) nog?Hij is bijna af!

In het volgende blog het reslultaat!

Groetjes uit een kamer vól balonnen en slingers; Mama Lieveheersbeestje.

P.s. Het gaat heel goed met de zebravinkjes; er zijn sinds zondag wel vijf kleine vogeltjes uit het ei gekropen en deze keer voeren de ouders ze wél!! Ze zijn al een beetje gegroeid en ze piepen

heel zachtjes...zo snoezig! Hier zie je overigens het moedertje...

Zoals jullie wel weten, zijn de lieveheersbeestjes dól op 'gratis' én 'goedkoop'! Dus hebben we hier een abonnement op het consumindertijdschrift 'genoeg'. Leuk, inspirerend en het houdt ons bij de les. Er staan ook boekrecenties in over allerlei boeken.

Dit boek is een echte aanrader. Leven voor een habbekrats van Kath Kelly. Het is geschreven door een Engelse lerares en zij doet verslag van haar belevenissen in het jaar waarin zij (buiten de huur om) van een euro per dag leefde. Lekker om zo even in een weekeind te lezen en ook grappig. Ze doet van alles om 'onder de mensen' te blijven én om gratis eten en drinken te scoren! Zo gaat ze allerlei ateliers af die een opening hebben, werkt ze als vrijwilliger en snuffelt de kranten door (die ze ook gratis vindt in de oud papier bak van een buurvrouw) op jacht naar leuke dingen om te doen. Omdat ze maar één euro per dag uitgeeft, krijgt ze gaande weg steeds meer ideeen. En het boek heeft ook nog een leuk einde (ik heb zelf een hekel aan boeken met een open einde!). Nadat ik dit gelezen had, begon ik mij eens achter de oren te krabben, krats krats, en bedacht dat ik ook maar eens wat meer gratis dingen moest gaan doen...
Dus zijn het kleinste kevertje en ik afgelopen zaterdagochtend naar de openbare bibliotheek geweest en hebben geluisterd naar een fantastisch goede voorlees-meneer die twee kleuterboeken voorlas aan de hand van een thema. Leuk! Na het voorlezen gingen we naar de leeszaal en mochten de kinderen een kleurplaat maken, wat drinken en een paar snoepjes eten. Ze waren er serieus mee bezig. Ondertussen babbelden de ouders wat met elkaar en dronken zij de gratis koffie en warme chocolademelk (jummie!). Het kevertje en ik vonden het gezellig en leuk en volgende maand gaan we weer. Nu gaan we op zoek naar meer gratis pret, al is dat in ons kleine stadje niet makkelijk. Vanavond hebben de jongste lieveheersbeestzonen natuurlijk Sint Maarten gevierd. Ze hadden prachtige lampionnetjes gemaakt op school en zongen als nachtegaaltjes. Na anderhalf uur, begon ons kleinste kevertje te piepen dat zijn 'lijfje' zo'n pijn deed... (het rugzakje dat hij achterstevoren om had zat zó vol, het woog wel een kilo!) en zijn voetjes waren moe...dus terug naar huis en de buit bekijken. Nou, ze kunnen er echt weken mee vooruit... Wat zijn de mensen toch hartelijk en gul voor de kleintjes! (die overigens ook heel fanatiek zijn hoor!). Ik denk dat ons volgende 'gratis'-project, de Sinterklaas-intocht is aanstaande zaterdag. Ook pret voor niets. Van de zolder heb ik de sint-emmer (gratis emmer van de patatboer, ik gebruik ze als opbergsysteem; sinterklaasemmer, verjaardagsemmer, oranjefanemmer, kerstversieringsemmers, herfsttafelemmer en paasversieringsemmer...)gehaald waar de pietenpakjes en krullen pruik nog inzat en ook een zakje met nepkadootjes....heerlijk toneelspelen..

Hier is ook nog een leuk gratis grapje dat je met foto's kunt uithalen.

http://www.puricute.com/ Op deze site kun je je eigen foto's uploaden en dan in een kadertje plaatsen. Ook kun je ze opleuken met allerlei kleine plaatjes.

Daarna kun je ze opslaan (wel even Private aanvinken, anders komen ze op de site te staan) en ik hoop dat ik ze ook af kan drukken, hoe dat is gegaan, zal ik tegen die tijd wel even melden.

Hmm, mama lieveheersbeestje is een béétje kinderlijk, maar ik vindt het wel schattig...

Groetjes uit Villa Stip!

Mama Lieveheersbeestje.

knutselen, vijgen en eieren.

Ik heb nog geprobeerd om een échte pompoen te bemachtigen afgelopen zaterdag, maar dat is niet gelukt. Dus zijn we zelf maar aan de slag gegaan. Ik herinnerde mij dit knutseltje met een hekje pompoenen, dus hebben we (het kleinste kevertje en mam) er zelf nog een draai aan gegeven. Leuk geworden he? Trouwens, hier : http://littlecottonrabbits.typepad.co.uk/free_knitting_patterns/ vind je nog een leuk piepklein breiwerkje, voor kerst.

Mag ik jullie voorstellen aan onze nieuwste medebewoonster? Haar naam is Habiba! Het is een stekje van een echte Marokaanse vijgenboom die mijn vriendin meegenomen had en die het prima doet in de Nederlandse bodem. Zij zette afgelopen zomer een afgebroken tak in de grond en deze kreeg worteltjes...en wij mochten het stekje hebben! Nu staat Habiba nog in een pot, zodat ze deze winter nog even de schuur in kan, maar volgend jaar gaat ze de volle grond in. We zijn benieuwd... Mijn vriendin heeft de boom nu drie jaar en hij is al ongeveer twee meter hoog en heeft kleine vruchtjes. Hier is een link naar een site waar meer info staat over de vijg; http://nl.wikipedia.org/wiki/Vijgenboom en deze;http://www.detuingids.be/pages/detail.asp?Id=3350 . Heeft één van jullie toevallig ervaring met deze plant?

En dan nog even een vogeltjes update; na twee kapotte eitjes en drie dode babies, is er verder nog niets gebeurd. Behalve dat onze zebravink-moeder schijnt te denken dat zij een barnevelder hennetje is! Iedere dag legt ze een ei...nu een totaal van negen! Ik weet niet wat dit worden moet, maar we houden het in de gaten. De laatste keer dat er een jong vogeltje was geboren, hadden vader en moeder vink het weer uit het nestje gegooid. Maar ik heb het terug gezet. Daarna gingen ze niet meer bij het nest zitten en deden ook verder niets. Zo zielig! Ik heb het kleintje nog geprobeerd te voeden met een klein beetje nat eivoer, maar het is niet gelukt om het in leven te houden... Ik hoop dat op een keer het licht gaat branden bij ons koppel vinken en dat ze begrijpen dat er voer moet in die minibekjes van de jonge vogels! Pfff....

Groetjes van een bezorgde mama lieveheersbeestje.